Opzichtige stilte

Opzichtige stilte Vanochtend begon een groep aan zijn schreeuwtherapie En al dat lawaai is niets dan opzichtige stilte Zo eindigt een gedicht uit de eerste reeks van Opzichtige stilte Hierin neemt iemand het risico te

  • Title: Opzichtige stilte
  • Author: Leonard Nolens
  • ISBN: 9789021456751
  • Page: 432
  • Format: Paperback
  • Vanochtend begon een groep aan zijn schreeuwtherapie En al dat lawaai is niets dan opzichtige stilte Zo eindigt een gedicht uit de eerste reeks van Opzichtige stilte Hierin neemt iemand het risico te spreken namens een groep die in de marge van de samenleving is beland In de daaropvolgende reeksen probeert hij zich los te maken van deze groep en zijn eigen stem, zi Vanochtend begon een groep aan zijn schreeuwtherapie En al dat lawaai is niets dan opzichtige stilte Zo eindigt een gedicht uit de eerste reeks van Opzichtige stilte Hierin neemt iemand het risico te spreken namens een groep die in de marge van de samenleving is beland In de daaropvolgende reeksen probeert hij zich los te maken van deze groep en zijn eigen stem, zijn persoonlijke plek te heroveren Of hem dat lukt is een open vraag Gedichten zijn immers precisiewerk van een chaoot.

    • Best Read [Leonard Nolens] ✓ Opzichtige stilte || [Horror Book] PDF ☆
      432 Leonard Nolens
    • thumbnail Title: Best Read [Leonard Nolens] ✓ Opzichtige stilte || [Horror Book] PDF ☆
      Posted by:Leonard Nolens
      Published :2019-02-05T01:01:13+00:00

    1 thought on “Opzichtige stilte”

    1. Nolens. Altijd weer Nolens. Nadat de dichter in 2011 met een zware depressie enkele maanden in de psychiatrie terechtkwam, spreekt het haast vanzelf dat hij die ervaring wil verwerken in zijn gedichten. Zoals Bernard-Henri Lévy in zijn brievenboek met Houellebecq zegt dat hij nergens naartoe gaat zonder de bedoeling daar vroeg of laat woorden aan te ontrukken, net zo beschrijft Nolens hier dat vervreemdende gevoel dat zijn verblijf in het psychiatrisch ziekenhuis oproept. Zijn motto voor het bo [...]

    2. Zonder dit te veel te willen 'recenseren' kan ik wel zeggen dat dit een indrukwekkende bundel is die me ook persoonlijk raakte. De eerste reeks gedichten (Kuur I) leest nogal moeizaam door de voortdurend herhaalde tweeregelig versvorm die erg fragmentarisch en verward overkomt -- een stilistische truc allicht om de verwarring en overrompeling (en daarna de monotonie) van een opname weer te geven.Zelf vind ik Ontslag de sterkste reeks, die bijzonder visueel de dan weer andere verwarring beschrijf [...]

    3. Opzichtige stilte leest als een roman. Ik weet dat het bij de meeste bundels de bedoeling is dat er een rode draad doorheen loopt, maar dit is één van de weinige keren dat deze draad zich ook aan mij openbaarde. Prachtig verhaal, nog mooier verwoord.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *